دکتر فاطمه محرری عضو هیئت علمی گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد درباره شرایطی که باعث حفظ سلامت روان در ایام همهگیری بیماری کرونا می شود نکاتی را بیان کرد.
به گزارش مفدا مشهد، دکتر فاطمه محرری معاون فرهنگی و دانشجویی و عضو هیئت علمی گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گفتگو با مفدا مشهد به مناسبت هفته سلامت روان در خصوص شرایطی که باعث حفظ سلامت روان در ایام همه گیری بیماری کرونا می شود نکاتی را بیان کرد. گفتگو به این شرح است:
با توجه به نگرانی آحاد مردم در خصوص ویروس کرونا و تحت تاثیر قراردادن سلامت و بهداشت روانی عمومی واقعیت این روزها را چگونه ارزیابی می کنید؟
در پاسخ به این سوال باید عرض کنم متاسفانه زمان اتمام بیماری نامشخص است و باید بتوانیم و یاد بگیریم که با کرونا زندگی کنیم و اینکه همه مسئولیت خود را در برابر این وظیفه همگانی انجام دهیم. همچنان مهمترین عامل پیشگیری است. باید مراقب باشیم و با ماسک زدن، شستن مکرر دست ها و رعایت پروتکلها و فاصله اجتماعی، در هر شغل و موقعیتی که هستیم به کنترل این بیماری کمک کنیم.
مردم جامعه تحت فشارهای اقتصادی اجتماعی و روانشناختی ناشی از بحران کرونا و با توجه به طولانی شدن این دوره، تحمل شرایط سخت و طاقتفرسا شده است، مردم با این شرایط چه کنند که سلامت روان بهتری داشته باشند؟
اول باید مکانیزمهای مقابله افراد در مواجهه با خستگی ناشی تحمل شرایط دشوار را یادآوری کنم؛
۱- آرام نگهداشتن خود و اطرافیان ورسیدن به راه حل موثر و منطقی
۲- برخورد هیجانی ناسازگارانه از جمله انکار و بی توجهی به اهمیت مسئله و عدم توجه به مراقبت از خود و اطرافیان
لزوم ایجاد ارتباط قابل اعتماد با عموم جامعه بسیار مهم است وبه این منظور ارتباطی روشن و پایدار بر مبنای منابع قابل اعتماد که منجر به افزایش شفافیت و پاسخگویی شود ضروری است. در بحرانها که زندگی را تحت تاثیر قرار میدهد انسان ها این توانایی را دارند که خود را بازسازی و به زندگی عادی برگردند.گذشت زمان به این عادی سازی کمک میکند و اینکه افراد مسائل را فراموش میکنند و از اشتباهات خود درس نمیگیرند
با توجه به فرمایشات شما، زمانی که رویداد ناراحت کنندههای اتفاق میفتد، رویکرد انسانها باید چگونه باشد؟
در یک کلام باید بگویم: «تطابق در هنگام مصیبتها»، تاب آوری به توانایی افراد در تطابق با ناسازگاریهای زندگی اطالق میشود. در هنگام استرس، نامالیمات زندگی و حوادث ناگوار، شما در حال تجربه خشم، سوگ و درد هستید، اما در صورت داشتن این توانایی، همچنان قادر به حفظ عملکرد خود هستید. (عملکرد ازلحاظ فیزیکی و روانشناختی)
درواقع تاب آوری به معنای تحمل کردن، بردبار بودن یا به تنهایی بار مشکلات را به دوش کشیدن نیست بلکه معنای آن در توانایی شما برای دسترسی به دیگران در جهت حمایت است. در حقیقت نکته کلیدی تابآوری همین مسئله می باشد.
منظور شما این است که تاب آوری به سلامت روان کمک می کند؟
صدالبته و البته اولین راه است اما تنها راه حل نیست، تاب آوری میتواند بهسلامت روان شما در شرایطی که میتواند منجر به استرس و اضطراب شود کمک کند.
همچنین تابآوری میتواند به عوامل ایجادکننده استرس اتفاقات دوران کودکی که منشأ آنها درگذشته است کمک کند. اگر شما در حال حاضر از اختلالات روانپزشکی رنج میبرید نیز، تابآوری به بهبود شرایط کمک خواهد کرد و باید سبک زندگی سالم در بحران را نیز یاد بگیریم؛
مثلا، به جای منفعل بودن، نقش فعال و سازنده ایفا کنید، به بهداشت خواب خود توجه کنید،ورزش کنید، اطلاعات را از منابع معتبر پیگیری کنید، به احساسها و هیجانهای خود توجه کنید و به طور موثر با آنها برخورد کنید
نگرش مثبت به مشکلات را در خود ایجاد و تقویت کنید،در زندگی خود معنا و هدف داشته باشید، ارتباطات بین فردی خود را توسعه دهید و یا راهبردهای مقابلهای سالم را پیدا کنیم. مثل اینکه از خودتان شروع کنید، هیچ چیز مهمتر از خود مراقبتی نیست.
از هرآنچه شما را آرام می کند کمک بگیرید. همواره بیاد آورید که همهی ما باهم درگیر این همهگیری هستیم.اضطراب های خود و اطرافیانتان را قضاوت نکنید، به خودتان آسان بگیرید و خودتان را به خاطر اضطراب و غمگینی تان سرزنش نکنید
و از همه مهمتر حسهای خود را بپذیرید و از آنها نترسید، خوشبین باشید و بدانید: همه مردم این کره خاکی در تحمل این درد و رنج سهیم هستند. از طریق فضای مجازی متصل و مرتبط بمانید، پیام اصلی فاصله گذاری اجتماعی این است: فاصله فیزیکی همراه با اتصال اجتماعی
پذیرش را تمرین کنید و بر حقایق تمرکز کنید، فقط منابع خبری مورد اطمینان را مرور کنید، به شایعات توجه نکنید وگرنه دردایرهای از افکار فاجعه آمیز گرفتار خواهید شدپس به یاد داشته باشید: از گرفتن اطلاعات بیش از حد اجتناب کنید.