حس مسئولیت اجتماعی افراد درشرایط بحران؛ شامل هرنوع شیوع بیماری ومخصوصا درشرایط حاضر بحران کرونا ، چرخه انتقال بیماری راقطع می کند. پس:

(( وظیفه مدار ومسئولیت پذیر باشیم ))  
نقش پررنگ مردم در رعایت بهداشت فردی و قطع چرخه انتقال ویروس ، کمک موثری برای برون رفت از شرایط بحرانی است . وبرعکس این جریان به طور مثال انداختن ماسک ، دستکش و دستمال در خیابان علاوه بر آلوده کردن محیط زیست، نشان از حس کم مسئولیت اجتماعی است. اگر این احساس مسئولیت رانداشته باشیم می تواند آزار دهنده باشد و دودش در چشم همه خواهد رفت وهمه چیز راتحت تاثیر قرار می دهد.
یک نقش اجتماعی در شرایط شیوع کرونا یا دیگر موارد بحران ؛ منتشر نکردن اخبار غیر موثق وتوجه به دستورالعمل ها برای پیشگیری است ، یا این که در کنار دولت از افرادی که در فرایند درمان نیاز به اقلام و خدمات دارند ، حمایت کرد ، بنابراین این مسئولیت اجتماعی باعث می شود که مردم احساس تنهایی نکنند . این بیماری از سیاستمدار وافراد رده بالا گرفته تا کودک کار و خیابان را تهدید می کند ، بنابراین هر چه مسئولیت های اجتماعی خود را در زمینه برنامه های پیشگیری عمل کنیم در واقع به جامعه هم کمک می کنیم.

پس در این شرایط همه می توانند به نوعی احساس مسئولیت اجتماعی کنندو از دیگران حمایت داشته باشند ، این که به افراد بدهکارکمک کرد یا اجاره نگرفت ، کالا را به قیمت تولید عرضه نمود ودیگر موارد.. معمولا در بحران ها انتظار می رود تعاملات اجتماعی بیشتر مورد توجه قرار گیرد .