به گزارش مفدا مشهد،  فاطمه مرادی، کارشناس اداره مشاوره و سلامت روان، به این پرسش پرداخت؛ چه زمانی اوضاع بهتر می شود؟ و پاسخی روانشناختی به آن می دهد که در ادامه می خوانیم.

این روزها برای خیلی از هموطنانمان این سوال پیش می آید  که شرایط فعلی  تا کی قرار است طول بکشد ؟ آیا دوباره می توانیم روال معمول زندگی. را تجربه کنیم ؟  فاطمه مرادی کارشناس اداره مشاوره و سلامت  روان دانشگاه ، طی یادداشتی به این سوال سوالات از منظر روانشناختی پاسخ می دهد.
بسیاری از ما در مراحل مختلف زندگی با سوالاتی مشابه این سوال برخورد کرده ایم از جمله  اینکه : آیا روابط من و همسرم بهبود خواهد یافت ؟ آیا می توانیم در محل کارمان روابط موثرتری ایجاد کنیم ؟ آیا می توانیم پروژه ای که بر عهده مان هست را به خوبی به پایان برسانیم ؟ و خیلی سوالات مشابه .
در پاسخ به اینگونه سوالات باید  گفت، رسیدن به هر یک از این  اهداف که در قالب سوال گنجانده شده است،  به انتخاب رفتارهایی که تحت کنترل ما هستند و ما می توانیم در نحوه انجام دادن آنها سهمی داشته باشیم، بستگی دارد .اینکه به سهم خود ، آیا برای تجربه رابطه موثرتر ، انجام پروژه های محوله و .... به اندازه کافی تلاش کافی   و معقولی انجام می دهم . می توانیم این سوالات را با این نوشته تداعی کنیم؛

 شازده کوچولو پرسید : کی اوضاع بهتر می شود ؟

روباه گفت : از وقتی بفهمی همه چیز به خودت بستگی دارد.

برای این سوال که آیا دوباره شرایط زندگی  به روال عادی( قبل از کرونا ویروس ) بر خواهد گشت یا خیر ،  پاسخ همین است : بدون شک به  انتخاب رفتارهای درست و سالم ما  در برابر این موضوع بستگی دارد.یکی از رفتا های سالم و درست، ماندن در خانه و رعایت اصول کامل قرنطینه است .
 این  روزها شاهد این هستیم که افراد در برابر اجرای شرایط قرنطینه  و در خانه ماندن ،  به یکی از این روشها  عمل می کنند:
گروه اول کسانی هستند که از ابتدا به قرنطینه و رعایت اصول توصیه شده ، اعتقادی نداشته اند و روال معمول ارتباطات خود را انجام میدادند.  قطعا چنین رفتارهایی منجر به طولانی شدن شرایط کنونی می گردد.
 
گروه دوم  کسانی هستند که  مدتی در قرنطینه به سر برده اند اما پس از مدتی، خسته شده اند و  مثل گروه اول شرایط رعایت قرنطینه و فاصله گذاری اجتماعی را با دلایل مختلفی رها کرده اند.   از جمله افکار  نادرستی که ممکن است در دام آنها بیفتیم  می توان به این موارد اشاره کرد  : همه  رعایت نمی کنند  پس چرا من بر خودم سخت بگیرم ، تا کی باید از عزیزانمان فاصله بگیریم ، تحمل شرایط برای بچه هایمان سخت شده ،  لازم است از بزرگترهایمان بصورت حضوری خبر بگیریم و ....

گروه سوم : افرادی هستند که همچنان سخت و محکم پای اعتقادشان به اینکه در خانه ماندن کمک چشمگیری به سلامت هموطنانش میکند ، ایستاده اند . که البته این گروه خود دو دسته اند : دسته اول از شرایط حاضر ،حداکثر استفاده را میبرند، سعی کرده اند امیدورار باشند ، پیامهای مثبت انتقال دهند و  برنامه های متنوع ، سالم و هدفنمند ی برای این روزهای خود درنظر گرفته اند . دسته دوم اگرچه شرایط در خانه ماندن را رعایت می کنند اما دایم نگرانند ، پیامهای منفی انتقال می دهند ، روابط درون خانه شان دچار تنش شده  و روزمرگی را تجربه می کنند.

  برای برگشت به شرایط عادی زندگی لازم است  ، با دید مسئولانه ، نقش خودمان را در  این موضوع پررنگ ببینیم و بدانیم که با انتخاب رفتارهای درست  از جمله ماندن در خانه ، بیرون رفتن فقط و فقط در هنگام ضرورت  و آن هم با رعایت کامل  اصول بهداشتی توصیه شده،    کمک چشمگیری به برگشت آرامش  و سلامت  به کانون خانواده ها و جامعه مان خواهیم کرد .