به گزارش مفدامشهد، اولین کارگاه مهارت های زندگی، با موضوع خودشناسی و خودآگاهی دانشکدهٔ داروسازی در سال ۱۴۰۳ توسط مسرت روانشناس این دانشکده برگزار شد.
مسرت بیان کرد: مهم‌ترین علت اهمیت خودآگاهی این است که خودآگاهی پلهٔ نخست توسعهٔ فردی است. توسعهٔ فردی به زبان ساده یعنی این که بکوشید ظرفیت‌های بالقوهٔ خود را پرورش دهید و به کار گیرید. چه زمانی می‌توانید این کار را انجام دهید؟ وقتی خودتان و ظرفیت‌هایتان را بشناسید. پس طبیعی است که اکثر برنامه‌های توسعه فردی با تلاش برای تقویت خودآگاهی آغاز شوند.هدف از تدریس این مهارت ، کمک به دانشجویان جهت شناخت بهتر خود و آگاهی بیشتر میباشد.
در ادامه مسرت به بیان موانع خودآگاهی پرداخت: ١ــ غرور و تکبر، گاهی اوقات برخی ویژگی ها باعث می شوند فرد نتواند به خوبی در راه رسیدن به خودآگاهی و شناخت صحیح خود گام بردارد. یکی از این ویژگی ها «غرور و تکبر» است. غرور و خودبزرگ بینی با «اعتماد به نفس» متفاوت است. ٢ــ توقعات و انتظارات بیش از حد نیز فرد را از رسیدن به خودآگاهی باز می دارد. در واقع این توقعات از «خودِ ایده آل» فرد، ناشی می شوند و متناسب با ویژگی های واقعی او نیستند. بعضی از افراد خود را خیلی قبول دارند.٣ــ «همه چیزخواهی» و خواستن همه چیز در نهایت مطلوبیت، یکی دیگر از موانع رشد خودآگاهی است. انسان همه چیزخواه است، چون همواره سعی در رسیدن به همه چیز را دارد، هیچ گاه رضایت کافی از خودش نخواهد داشت و این افکار موجب اخلال در موفقیت وی می گردند.