
بهنار بیوکی، کارشناس اداره مشاوره و سلامت روان، مطلبی به منظور مراقبت روانی درست از سالمندانمان در جهت حفظ سلامت جسمانی آنها نوشته است.
به گزارش مفدامشهد، این روزها بیشتر مراقب پدربزرگ ها و مادربزرگ ها و پدرها و مادرهای سالمندمان باشیم. در بحبوحهی پاندمی کرونا در دنیا و تاکید بر قرنطینه های خانگی و توقف فعالیت های اجتماعی و ارتباطی، گروهی که بیشتر از سایرین در معرض خطرات ناشی از این بحران هستند افراد سالخورده در هرجامعه اند. به همین منظور، بهنار بیوکی، کارشناس اداره مشاوره و سلامت روان، مطلبی به منظور مراقبت روانی درست از سالمندانمان در جهت حفظ سلامت جسمانی آنها نوشته است، که در ادامه می خوانیم:
در کنار اسیب پذیری بیشتر این گروه نسبت به ویروس کرونا به یاد داشته باشیم که انزوای اجتماعی ناشی از قرنطینه طولانی مدت خانگی خود منجر به افسردگی بیشتر سالمندان می شود و این افسردگی در کنار استرس و فشار ناشی از شرایط کنونی سیستم ایمنی انها را تضعیف کرده و علاوه بر افزایش امکان ایجاد اختلالات روانی جدی احتمال ابتلا به بیماری های جسمی از جمله کرونا را نیز افزایش میدهد.
برای مراقبت بیشتر از سلامت روانی سالمندان در کنار مراقبت های بهداشتی لازم، رعایت چند نکته میتواند کمک کننده باشد:
۱. به تامین نیازهای اولیه سالمندان توجه کنید؛ خرید موادغذای، داروهای مورد نیاز، بردن زباله ها و کمک به عدم ضرورت خروج آنها از منزل و استرس های ناشی از آن اولین مساله در مراقبت از این گروه در دوران قرنطینه است
۲. اخبار این روزها و عدم ارتباط با دنیای بیرون می تواند اضطراب زیادی در آنها ایجاد کند، اطلاعات لازم و کافی را در اختیار آنها قرار دهید و از ترساندن انها به منظور رعایت بیشتر موارد بهداشتی خودداری کنید.از خود آنها بخواهید تا در دنبال کردن اخبار مربوط به کرونا مراقب باشند و زمان اندکی را به آن اختصاص دهند
۳. سالمندان را تشویق کنید تا برای جبران فاصله اجتماعی و حفظ روابط از وسایل ارتباطی دیجیتال استفاده کنند. برای برخی از انها استفاده از فضای مجازی و آموزش ان کار ساده ای نیست، نرم افزارهای لازم را برای آنها نصب کنید و با صبر و حوصله زیاد به انها در یادگرفتن نحوه استفاده از آن کمک کنید. بدیهی است استفاده از تماس های تصویری به میزان زیادی در کاهش دلتنگی آنها موثر خواهد بود. کتاب های صوتی فایل های تصویری سرگرم کننده و موسیقی برایشان ارسال کنید.
۴. با روش های خلاقانه و جدید در حالیکه از نزدیک شدن به آنها بدون ضرورت اجتناب می کنید ارتباط خود را با آنها حفظ کنید. مثلا دیدن و گپ زدن های کوتاه در راهپله و یا بالکن.
۵. برنامه روزانه منظم و مدونی در اختیار آنان قرار دهید و فعالیت های متنوعی برای آنان در نظر بگیرید، فعالیت های بدنی و ورزش سبک از مهم ترین بخش های برنامه روزانه است، گوش دادن به موسیقی، پرداختن به کارهای مورد علاقه، تماشای تلویزیون و... نیز میتواند بخشی از برنامه آن ها را شامل شود.
۶. تماس تلفنی خود را با آن ها بیشتر کنید. در مورد مسایل مختلف با آنها صحبت کنید، با صحبت در مورد موضوعات مورد علاقه آنها، به صحبت کردن بیشتر تشویق شان کنید.
۷. هرگز این جمله را به کار نبرید: "این ویروس فقط برای افراد مسن خطرناک است"، این جمله می تواند تنهایی آن ها را با وحشت همراه کند.

