داستان هایی از زندگی کریم اهل بیت ویژه میلاد باسعادت امام حسن مجتبی
فرزند پيامبر
در تفسير ثعلبي از حضرت امام محمد باقر (ع)روايت است كه :حضرت پيامبر (ص)بيمار شد جبرييل طبقي از انگور و انار بهشت از براي آن حضرت آورد وقتي حضرت رسول (ص) خواست كه آن را تناول كند در دست آن حضرت تسبيح گفت حضرت امام حسن وامام حسين داخل شدند از آن ميوه تناول كردند در دست ايشان نيز تسبيح گفت پس حضرت اميرالمومنين (ع)داخل شد تناول نمود در دست آن حضرت نيز تسبيح گفت مردي از صحابه نيز داخل شد برداشت كه بخورد در دست او تسبيح نگفت0جبرييل گفت اين طعامي است كه نمي خورد از آن مگر پيغمبر يا وصي پيغمبريافرزند پيغمبر0)){مناقب ابن شهرآشوب جلد3 صفحه448
در تفسير ثعلبي از حضرت امام محمد باقر (ع)روايت است كه :حضرت پيامبر (ص)بيمار شد جبرييل طبقي از انگور و انار بهشت از براي آن حضرت آورد وقتي حضرت رسول (ص) خواست كه آن را تناول كند در دست آن حضرت تسبيح گفت حضرت امام حسن وامام حسين داخل شدند از آن ميوه تناول كردند در دست ايشان نيز تسبيح گفت پس حضرت اميرالمومنين (ع)داخل شد تناول نمود در دست آن حضرت نيز تسبيح گفت مردي از صحابه نيز داخل شد برداشت كه بخورد در دست او تسبيح نگفت0جبرييل گفت اين طعامي است كه نمي خورد از آن مگر پيغمبر يا وصي پيغمبريافرزند پيغمبر0)){مناقب ابن شهرآشوب جلد3 صفحه448
|داستان هایی از زندگی کریم اهل بیت ویژه میلاد باسعادت امام حسن مجتبی
غذاي بهشتي
قبيصه روايت مي كند كه 0 با حسن بن علي(ع)مي رفتيم وآن جناب روزه بود (البته روزه در سفر جايز نيست وشايددر همان روز حركت روزه بوده اند واز مدينه بيرون رفته اند )وهيچ توشه وآبي وهيچ چيزي جز مركب سواري همراهش نبود0
وقتي شفق (بقيه نور خورشيدكه در طرف مغرب تا حدود يك ساعت ونيم از شب باقي است)پنهان شد ونماز عشا راخواند0درهاي آسماني باز شدوقنديل هايي آويخته شد وفرشته هايي غذاهاوميوه ها وتشت هاوآفتابه ها را آوردند0وغذاهاچيده شدوازهرگرم وسردي آوردندوماهفتادنفربوديم0باآن جناب خورديم تاهمه سيرشديم وبدون آن كه چيزي كم شوددوباره بالارفت
داستان هایی از زندگی کریم اهل بیت ویژه میلاد باسعادت امام حسن مجتبی
درخت خشك رطب داد
صفار وقطب راوندي و ديگران از حضرت صادق (ع)روايت كرده اند كه ((امام حسن (ع)در يكي از سفرها كه به عمره ميرفت.مردي از فرزندان زبير در خدمت آن حضرت بود و به امامت آن حضرت اعتقاد داشت در يكي از منازل بر سر آبي فرود آمدند نزديك آن آب درختان خرما بود كه از بي آبي خشك شده بودند براي آن حضرت زير درختي فرش انداختند و براي فرزندان زبير در زير درخت ديگردر برابر آن جناب آن مرد نگاهي به بالاي كرد وگفت :اگر اين درخت خشك نشده بود از ميوه آن ميخورديم .حضرت فرمود رطب ميخواهي ؟گفت :بلي . حضرت دست به سوي آسمان بلند كرد و دعايي كرد آن مرد نفهميد ناگاه آن درخت به اعجاز آن جناب سبز شد برگ آورد ورطب در آن به وجود آمد شترباني كه همراه ايشان بود گفت :به خدا سوگند جادو كرد .حضرت فرمود
صفار وقطب راوندي و ديگران از حضرت صادق (ع)روايت كرده اند كه ((امام حسن (ع)در يكي از سفرها كه به عمره ميرفت.مردي از فرزندان زبير در خدمت آن حضرت بود و به امامت آن حضرت اعتقاد داشت در يكي از منازل بر سر آبي فرود آمدند نزديك آن آب درختان خرما بود كه از بي آبي خشك شده بودند براي آن حضرت زير درختي فرش انداختند و براي فرزندان زبير در زير درخت ديگردر برابر آن جناب آن مرد نگاهي به بالاي كرد وگفت :اگر اين درخت خشك نشده بود از ميوه آن ميخورديم .حضرت فرمود رطب ميخواهي ؟گفت :بلي . حضرت دست به سوي آسمان بلند كرد و دعايي كرد آن مرد نفهميد ناگاه آن درخت به اعجاز آن جناب سبز شد برگ آورد ورطب در آن به وجود آمد شترباني كه همراه ايشان بود گفت :به خدا سوگند جادو كرد .حضرت فرمود
احاديثي از امام حسن مجتبي عليه السلام
قالَ(عليه السلام): مَنْ قَرَءَ الْقُرْآنَكانَتْ لَهُ دَعْوَةٌ مُجابَةٌ، إمّا مُعَجَّلةٌ وَإمّا مُؤجَلَّةٌ.([5])
فرمود: كسى كه قرآن را ـ با دقّت ـ قرائت نمايد، در پايان آن ـ اگر مصلحت باشد ـ دعايش سريع مستجاب خواهد شد ـ و اگر مصلحت نباشد ـ در آينده مستجاب مى گردد.
قالَ(عليه السلام): إنّ هذَا الْقُرْآنَ فيهِ مَصابيحُ النُّورِ وَشِفاءُ الصُّدُورِ.([6])
فرمود: همانا در اين قرآن چراغ هاى هدايت به سوى نور و سعادت موجود است و اين قرآن شفاى دل ها و سينه ها است.
قالَ(عليه السلام): مَنَ صَلّى، فَجَلَسَ فى مُصَلاّه إلى طُلُوعِ الشّمسِ كانَ لَهُ سَتْراً مِنَ النّارِ.([7])
فرمود: هر كه نماز ـ صبح ـ را به خواند و در جايگاه خود بنشيند تا خورشيد طلوع كند، برايش پوششى از آتش خواهد بود.
قالَ(عليه السلام):إنَّاللّهَ جَعَلَ شَهْرَ رَمَضانَ مِضْماراً لِخَلْقِهِ، فَيَسْتَبِقُونَ فيهِ بِطاعَتِهِ إِلى مَرْضاتِهِ، فَسَبَقَ قَوْمٌ فَفَازُوا، وَقَصَّرَ آخَرُونَ فَخابُوا.([8])
فرمود: خداوند متعال ماه رمضان را براى بندگان خود ميدان مسابقه قرار داد. پس عدّه اى در آن ماه با اطاعت و عبادت به سعادت و خوشنودى الهى از يكديگر سبقت خواهند گرفت و گروهى از روى بى توجّهى و سهل انگارى خسارت و ضرر مى نمايند.
فرمود: كسى كه قرآن را ـ با دقّت ـ قرائت نمايد، در پايان آن ـ اگر مصلحت باشد ـ دعايش سريع مستجاب خواهد شد ـ و اگر مصلحت نباشد ـ در آينده مستجاب مى گردد.
قالَ(عليه السلام): إنّ هذَا الْقُرْآنَ فيهِ مَصابيحُ النُّورِ وَشِفاءُ الصُّدُورِ.([6])
فرمود: همانا در اين قرآن چراغ هاى هدايت به سوى نور و سعادت موجود است و اين قرآن شفاى دل ها و سينه ها است.
قالَ(عليه السلام): مَنَ صَلّى، فَجَلَسَ فى مُصَلاّه إلى طُلُوعِ الشّمسِ كانَ لَهُ سَتْراً مِنَ النّارِ.([7])
فرمود: هر كه نماز ـ صبح ـ را به خواند و در جايگاه خود بنشيند تا خورشيد طلوع كند، برايش پوششى از آتش خواهد بود.
قالَ(عليه السلام):إنَّاللّهَ جَعَلَ شَهْرَ رَمَضانَ مِضْماراً لِخَلْقِهِ، فَيَسْتَبِقُونَ فيهِ بِطاعَتِهِ إِلى مَرْضاتِهِ، فَسَبَقَ قَوْمٌ فَفَازُوا، وَقَصَّرَ آخَرُونَ فَخابُوا.([8])
فرمود: خداوند متعال ماه رمضان را براى بندگان خود ميدان مسابقه قرار داد. پس عدّه اى در آن ماه با اطاعت و عبادت به سعادت و خوشنودى الهى از يكديگر سبقت خواهند گرفت و گروهى از روى بى توجّهى و سهل انگارى خسارت و ضرر مى نمايند.
هوالمحبوب
قالَ (عليه السلام): مَنْ أدامَ الاْخْتِلافَ إلَى الْمَسْجِدِ أصابَ إحْدى ثَمان: آيَةً مُحْكَمَةً، أَخاً مُسْتَفاداً، وَعِلْماً مُسْتَطْرَفاً، وَرَحْمَةً مُنْتَظِرَةً، وَكَلِمَةً تَدُلُّهُ عَلَى الْهُدى، اَوْ تَرُدُّهُ عَنْ الرَّدى، وَتَرْكَ الذُّنُوبِ حَياءً اَوْ خَشْيَةً.([9])
فرمود: هركس جايگاه ـ عبادات ـ خود را در مسجد قرار دهد يكى از هشت فايده شاملش مى گردد: برهان ونشانه اى ـ براى معرفت ـ، دوست و برادرى سودمند، دانش واطلاعاتى جامع، رحمت و محبّت عمومى، سخن و مطلبى كه او را هدايت گر باشد، ـ توفيق إجبارى ـ در ترك گناه به جهت شرم از مردم و يا به جهت ترس از عقاب.
قالَ (عليه السلام): مَنْ أكْثَرَ مُجالِسَة الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَلِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّيادَةِ فى نَفْسِهِ، وَكانَتْ لَهُ وَلايَةٌ لِما يَعْلَمُ، وَ إفادَةٌ لِما تَعَلَّمَ.([10])
فرمود: هر كه با علماء بسيار مجالست نمايد، سخنش و بيانش در بيان حقايق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و انديشه اش باز و توسعه مى يابد و بر معلوماتش افزوده مى گردد و به سادگى مى تواند ديگران را هدايت نمايد.
فرمود: هركس جايگاه ـ عبادات ـ خود را در مسجد قرار دهد يكى از هشت فايده شاملش مى گردد: برهان ونشانه اى ـ براى معرفت ـ، دوست و برادرى سودمند، دانش واطلاعاتى جامع، رحمت و محبّت عمومى، سخن و مطلبى كه او را هدايت گر باشد، ـ توفيق إجبارى ـ در ترك گناه به جهت شرم از مردم و يا به جهت ترس از عقاب.
قالَ (عليه السلام): مَنْ أكْثَرَ مُجالِسَة الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَلِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّيادَةِ فى نَفْسِهِ، وَكانَتْ لَهُ وَلايَةٌ لِما يَعْلَمُ، وَ إفادَةٌ لِما تَعَلَّمَ.([10])
فرمود: هر كه با علماء بسيار مجالست نمايد، سخنش و بيانش در بيان حقايق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و انديشه اش باز و توسعه مى يابد و بر معلوماتش افزوده مى گردد و به سادگى مى تواند ديگران را هدايت نمايد.
قالَ(عليه السلام): تَعَلَّمُوا الْعِلْمَ، فَإنْ لَمْ تَسْتَطيعُوا حِفْظَهُ فَاكْتُبُوهُ وَ ضَعُوهُ فى بُيُوتِكُمْ.([11])
فرمود: علم و دانش را ـ از هر طريقى ـ فرا گيريد، و چنانچه نتوانستيد آنرا در حافظه خود نگه داريد، ثبت كنيد و بنويسيد و در منازل خود در جاى مطمئن قرار دهيد.
قالَ(عليه السلام): مَنْ عَرَفَ اللّهَ أحَبَّهُ،وَ مَنْ عَرَفَ الدُّنْيا زَهِدَ فيها.([12])
فرمود: هركس خدا را بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و كسى كه دنيا را بشناسد آن را رها خواهد كرد.