- جعفریان مریم
- اخبار معاونت فرهنگی دانشجویی
- Hits: 266
نشریه "پژواک"، شماره دوم، اسفند۹۸ / گاهنامه فرهنگی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
جهت آپلود فایل روی لینک زیر کلیک نمایید.
http://www.mefda.ir/d/2020/03/10/0/484820.pdf
جهت آپلود فایل روی لینک زیر کلیک نمایید.
http://www.mefda.ir/d/2020/03/10/0/484820.pdf
به گزارش مفدا مشهد، بحران، سعید اعلم زینلی، مددکار اجتماعی اداره مشاوره برای خودمراقبتی در این روز ها مطلبی را منتشر کرد که خواندن این مطلب می تواند نیروی کمک کننده ای در جهت مراقبت بهتر از خودمان باشد.
طبیعتا مدیریت بحران خاص خود را می طلبد مهمترین راه برای کنترل پیشگیری است بنابراین تمرکز عمده را روی پیشگیری بگذاریم .در چنین مواردی هر فردی می بایست با توجه به اصل خود مراقبتی در این مدیریت کاهش شیوع ایفای نقش کند .
خود مراقبتی: اقداماتوفعالیت های اگاهانه ، آموخته شده و هدف داری است که فرد به منظورحفظ حیات و تامین ارتقای سلامت خود و خانواده اش انجام می دهد. خود مراقبتی شامل مراقبتی است که به فرزندان ، خانواده، دوستان، همسایگان و اجتماعات محلی نیز گسترش می یابد. خود مراقبتی شامل اعمالی است که مردم انجام می دهند تا تندرست بمانند، سلامت ذهنی و جسمی خود را حفظ کنند ، نیاز های اجتماعی و روانی خود را براورده سازند ، ازمشکلات پیشگیری کنند. ناخوشی ها وضعف های حاد را بهبود بخشند . باید بدانیم که سلامت پلی است که بر دو ستون خود مراقبتی و مهربانی استوار شده و استحکام این دو ستون برای برقراری پل سلامت ضرورت دارد.
اگر هر کدام از این دو پل (خود مراقبتی و مهربانی) تضعیف یا تخریب شود،سلامت پل زندگی سالم و سازگارانه به خطر می افتد اما اگر هردومستحکم باشند ، پیمودن مسیر آسان می شود.با مهارت خود مراقبتی هر فردی از دانش،مهارت و توان خود به عنوان یک منبع به طور مستقل استفاده می کند تا از سلامت خود مراقبت کند. خود مراقبتی بیشتر روی جنبه هایی که تحت کنترل فرد هستند، تمرکز دارد و جایگزین مراقبت تخصصی وسازمانی نیست ، در این مهارت تمرکز بیشتر روی پیشگیری از بروز مشکلات است تا مداخله بعد از بروز مشکلات.
خود مراقبتی می تواند بصورت مراقبت مشارکتی هم باشد که می تواند جز کوچک یا بزرگی از خود مراقبتی را شامل شوند ، در مراقبت مشارکتی افراد یا خانواده ها و حتی کارکنان یک اداره و ... شریک هستند .
براساس یافته های علمی ومنابع مکتوب خود مراقبتی ، گام اول سلامت ، همین است که ما یاد بگیریم خودمان از خودمان مراقبت کنیم . آنچه که متخصصین بهداشت ودرمان در خصوص کرونا می گویند و هریک از ما باید انجام دهیم شامل؛شستن دستها ، استفاده از ماسک در مقابل افراد سرماخورده و....همه از نوع خود مراقبتی در این زمینه است.
در پایان !؟
زمانیکه بدانیم با انجام چه کارهایی می توانیم از خودمان مراقبت کنیم تا به خودمان و دیگران آسیب نزنیم این خود ((مسئولیت پذیری )) وبه بیانی دیگر ((خودمراقبتی ))است.
به گزارش مفدا مشهد، اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در نظر دارد جهت تقویت روحیه و حفظ سلامت روانی دانشجویان در ایامی که با اخبار گوناگون زمینه ایجاد استرس های فراوان فراهم می شود،نشست ها و گروه درمانی هایی را با موضوع مدیریت استرس ناشی از ترس در مواجهه با بیماری ها در محل کوی پردیس برگزار کند.
دکتر مهدی امیری در این خصوص به خبرنگار مفدا گفت: رابطه ی مهمی میان استرس و بیماری های جسمی وجود دارد و این موضوع جدیدی نیست. انسان به عنوان یک واحد زیستی، روانی و اجتماعی، تحت تاثیر استرس، تعادل خود را از دست می دهد. طبق بررسی ها ۵۰ تا ۷۰ درصد بیماری ها با استرس در ارتباط هستند. استرس می تواند باعث اختلال در عملکرد دستگاه عصبی مرکزی، دستگاه عصبی خودکار، سیستم ایمنی و غدد اندوکرین(هورمون ها) شود.
وی در ادامه افزود: در جهت مقابله با استرس، دستگاه عصبی خودکار، مقدار زیادی هورمون استرس زا آزاد می کند که سبب بروز تغییرات فیزیولوژیک در بدن می شود. به دنبال آن، دستگاه ایمنی بدن دچار بد عملکردی می شود و شخص نسبت به ابتلا به بیماری ها آسیب پذیر می شود. اداره مشاوره تلاش دارد که در دو شیفت به دانشجویان ارائه خدمت کند تا آن ها با این بیماری توان مقابله ی روانی را داشته باشند. تمامی مددکاران کوی پردیس و نیز روانشناسان دانشکده ها و ستادی همه روزه در روزهای پیش رو، نشست ها و فعالیت های خوابگاهی خود را با توان بیشتری ازسر می گیرند و در این بحران روانی، کنار دانشجویان خواهند بود.

وی در پایان گفت: خانواده ها نگران سلامت روانی دانشجویان نباشند، و ما در کنار آنان سعی در روحیه دهی به دانشجویان خواهیم بود.
به گزارش مفدامشهد، فاطمه امیری، کارشناس اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، برای وضعیت اضطراب، یادداشتی را منتشر کرد.
اصولا از اضطراب به عنوان یک احساس یاد نمیشود و بیشتر به عنوان یک "وضعیت" درنظر گرفته میشود، وضعیتی که در آن، کل موجودیت فرد با تهدید روبرو شده و به قدری تحتفشار قرار میگیرد که برایش قابلتحمل نیست. تجربه اضطراب در هر موقعیتی میتواند از شدت و ضعف متفاوتی برخوردار باشد، اما جایی که بقای جسمانی یا روانی فرد با خطر واقعی نابودی روبرو میشود برای همه آدمها اضطرابی شدید ایجاد کرده که آن را اضطراب تروماتیک مینامیم.
در زمان حاضر، شیوع ویروس کرونا موجب شده تا همهی افراد تهدید به نابودی را تجربه کرده و در "وضعیت اضطراب" قرار گیرند. در چنین اوضاعی به کارگیری دو روش فرار و حمله برای واکنش به تجربه اضطراب - فرار از تهدید (بیتفاوتی به تهدید، کوچکشماری تهدید، انکار تهدید، ایگنور کردن مسائل مربوط به آن و عدم رعایت مسائل ) یا حمله به تهدید (تلاش زیاد و طاقتفرسا برای رعایت همهجانبه مسائل بهداشتی، دنبالکردن لحظهای اخبار، مشغولیت ذهنی مداوم درباره تهدید)- در واقع نوعی تلاش برای مسلط شدن و تحت کنترل درآوردن اضطراب است. که در هر دو روش در نهایت، تلاش فرد بینتیجه میماند و موجب افزایش اضطراب و تروماتیکتر شدن آن میگردد؟ زیرا حجم تهدیدی که فرد با آن روبروست بیش از توان او بوده و او قادر نخواهد بود آن را در ظرف خود جای داده و بر آن فائق آید.
در اینجا میخواهم به روش دیگری اشاره کنم که تجربهی "بودن در وضعیت اضطراب" را قابل تحملتر میکند و از پیامدهای مخرب آن میکاهد: "منفعل بودن در برابر اضطراب".
واکنش های حمله و فرار روشهایی فعالانه و موضعگیری در برابر اضطراب است تا زودتر از شر آن خلاص شویم. در روش سوم که انفعال است ما دست از مقابله میکشیم و اجازه میدهیم مضطرب باشیم، نه از آن فرار کرده و نه با آن میجنگیم، به دنبال خلاص شدن از شر آن نیستیم، نمیخواهیم هرطور شده خودمان را آرام کنیم، به دنبال سرگرم کردن خود یا پرت کردن حواس خود نیستیم، منفعلانه اجازه میدهیم اضطراب باشد و با آن کاری نمیکنیم.
هرچند که این روش میتواند ظاهرا غیرقابل تحمل باشد، اما فرد را در موقعیتی قرار میدهد که بتواند واقعیت را ببیند و بپذیرد: من در خطر هستم و این شرایط واقعا اضطرابآور است و کاملا طبیعی است که احساس اضطراب یا استیصال دارم. کاملا طبیعی است که روال زندگی ام به هم ریخته و تمرکز انجام حتی کارهای روتین را ندارم. من راه چارهای برای رهایی از آن نداشته و اجازه میدهم در من جریان داشته باشد.
"در این جایگاه، اضطراب اجازهی "بودن و تجربه شدن مییابد و فشاری اضافی بر فرد وارد نمیکند. اما در روش حمله یا فرار جدای از اینکه وجود اضطراب برای فرد فشارزاست، تلاش برای مقابله با آن نیز فشار مازادی میآفریند که او را فرسوده یا مستاصل میکند.
تجربه کردن اضطراب و بودن با آن، با هدف کاستن از آن صورت نمیگیرد اما میتواند چنین نتیجهای را هم در پی داشته باشد.
در حال حاضر زمزمه های زیادی شنیده میشود با این مضمون که به محدودیت ایجاد شده برای خانهنشینی و تعطیلات به چشم فرصت نگاه کنیم و کتاب بخوانیم و پروژههای درسی ناتمام را انجام دهیم و... .
مسلما انجام این تکالیف نیازمند تمرکز و آرامش روانی نسبی است که در چنین شرایطی طبیعی است که نه تمرکز داشته باشیم و نه آرامش. دشوار خواهد بود هم اضطراب تروماتیک را تحمل کنیم هم احساسگناه ناشی از انجام ندادن کارهایی که فکر میکنیم قادریم در تعطیلات انجام دهیم اما انجام نمیدهیم.
در شرایط حاضر کاملا نیازمند این هستیم که فضا برای مضطرب شدن داشته باشیم و با برنامه ریزیهای غیرواقع بینانه شرایط را بر خود دشوارتر نکنیم.

به گزارش مفدا مشهد،در راستای باز نشر زحمات و از خودگذشتگی های کارکنان دانشگاه در شرایط کنونی کشور، مدیریت امور فرهنگی و فوق برنامه با مشارکت مدیریت امور شاهد و ایثارگر دانشگاه اقدام به برگزاری فراخوان ثبت لحظه های ناب ایثار نمود. دانشگاهیان به ویژه افرادی که در خط مقدم ارائه خدمت به بیماران کرونایی هستند می توانند آثار خود را اعم از عکس، دلنوشته، داستانک، و کلیپ های موبایلی به آی دی isaar_shahadat@ ارسال نمایند. به بهترین آثار هدایایی اهدا خواهد شد. همچنین جهت به تصویر کشیدن ایثارگری های سربازان این عرصه ، آثار ارسالی در شبکه های مجازی باز نشر می گردد.