|
اسطوره وفا
سلام بر تو و بر دستان آب آورت! فرخنده زاد روز اسطوره وفا و تندیس فداکاری، حضرت عباس (ع) و روز جانباز مبارک باد
سلامبر رشادت دستان حیدری ات! سلام بر توفندگی شمشیر ذوالفقارت! سلام برجانبازی و عشق و برادری ات! سلام بر تو ای زیباترین واژه قاموس فروتنی! سلام بر تو و بر دستان آب آورت! سلام بر لبان خشکیده ات که سرچشمه آببقاست و آب را در حسرت جرعه ای از خنکای خود وانهاده است! خاک بوی بهشت میگیرد، آسمان، پایین می آید و خانه مرتضی (ع) را به آغوش می کشد. نوزادیمبارک پا بر ابرهای احساس می گذارد. خاندان حضرت عباس (ع): در چهارم شعبان سال 26 هجري قمري، حضرت عباس (ع) پايه عرصه گيتي نهاد. مادر گراميشفاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربيعه بن عامر كلبيو كنيه اش (ام البنين) بود. چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (س) بود، كه اميرالمومنين از برادرشعقيل، كه به اصل و نسب قبايل آگاه بود، درخواست كرد زني را از دودمانيشجاع براي او خواستگاري كند و عقيل، فاطمه كلابيه (ام البنين) را براي آنحضرت خواستگاري كرد و ازدواج صورت گرفت. اميرالمومنين (ع) از اين بانوي گرامي، صاحب چهار پسر به نامهاي عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد. عباس (ع) ازبرادران ديگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خويش،حسين (ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثاركردند. ارادت قلبي ام البنين (س) به خاندان پيامبر (ص) آنقدر بود كه امامحسين (ع) را از فرزندان خود بيشتر دوست مي داشت؛ بطوري كه وقتي به اينبانوي گرامي خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسين (ع) باخبر سازيدوچون خبر شهادت امام حسين (ع) به او داده شد، فرمود رگهاي قلبم گسسته شد،اولادم و هر چه زير اين آسمان كبود است، فداي امام حسين (ع). مقام علمي حضرت عباس (ع): حضرت عباس (ع) در خانه اي زاده شد كه جايگاه دانش و حكمت بود. آنجناب از محضر اميرمومنان (ع) و امام حسن (ع) و امام حسين (ع) كسب فيضكردند و از مقام والاي علمي برخوردار شدند. لذا از خاندان عصمت (ع) درمورد حضرت عباس (ع) نقل شده است كه فرموده اند: زق العلم زقا،يعني همان طور كه پرنده به جوجه خود مستقيماً غذا مي دهد، اهل بيت (ع) نيز مستقيماً به آن حضرت علوم و اسرار را آموختند. علامه محقق، شيخ عبدالله ممقاني، در كتاب نفيس تنقيح المقال، درمورد مقام علمي و معنوي ايشان گفته است: آن جناب از فرزندان فقيه ودانشمندان ائمه (ع) و شخصيتي عادل، مورد اعتماد، با تقوا و پاك بود. مقام حضرت عباس (ع) نزد ائمه (ع): اگر بخواهيم مقام و منزلت حضرت عباس (ع) را از ديدگاه امامان معصوم(ع) دريابيم، كافي است به سخنان آن بزرگوار درباره حضرت عباس (ع) توجهكنيم. در شب عاشورا، وقتي دشمن در مقابل كاروان امام حسين (ع) حاضر شد ودر راس آنها عمربن سعد شروع به داد و فرياد كرد، امام حسين (ع) به حضرتعباس (ع) فرمود: برادر جان، جانم به فدايت، سوار مركب شو و نزد اين قومبرو و از ايشان سوال كن كه به چه منظور آمده اند و چه مي خواهند. در اينماجرا دو نكته مهم وجود دارد يكي آنكه امام به حضرت عباس مي فرمايد: منفدايت شوم. اين عبارت دلالت بر عظمت شخصيت عباس (ع) دارد، زيرا امام معصومالعياذ بالله سخني بي مورد و گزاف نمي گويد و نكته دوم آنكه، حضرت بهعنوان نماينده خود عباس (ع) را به اردوي دشمن مي فرستد. روز عاشورا هنگامي كه حضرت عباس (ع) از اسب بر روي زمين افتاد، امام حسين (ع) فرمودند:(الان انكسر ظهري و قلت حياتي) يعني (اكنون پشتم شكست و چاره ام كم شد). اين جمله بيانگر اهميت حضرت عباس(ع) ونقش او در پشتيباني از امام حسين (ع) است. امام زمان (عج)، در قسمتياز زيارتنامه اي كه براي شهداي كربلا ايراد كردند، حضرت عباس (ع) را چنينمورد خطاب قرار مي دهند: السلام علي ابي الفضل العباس بن اميرالمومنين المواسي اخاه بنفسه،الاخذ لغده من امسه، الفادي له،الوافي الساعي اليه بمائه، المقطوعه يداهلعن الله قاتله يزيد بن الرقاد الجهني و حكيم بن طفيل الطائي. با توجه به رواياتي كه در شان حضرت عباس (ع) از ائمه عليهم السلامرسيده و در آن به ايثار و فداكاري در راه امام خويش تصريح شده است، بهروشني، فضيلت و مقام آن بزرگوار آشكار مي شود. حضرت عباس (ع) فرزند كسياست كه آيه (و من الناس يشري نفسه ابتغاء مرضات الله, بقره-207) در شانسنازل شد و از سلاله دودماني است كه اسوه ايثار و از خودگذشتگي بودند وسوره هل اتي، در شان ايثار ايشان نازل شده است. فداكاري، ايثار و جانبازيدر اسلام و مكتب اهل بيت عليهم السلام از جايگاه ويژه اي برخوردار است؛ بهطوري كه اميرمومنان در جايي ايثار را برترين فضيلت اخلاقي مي داند. درجايي ديگر، علي (ع) ايثار را بالاترين عبادت معرفي مي نمايد و در روايتيديگر غايت و هدف تمام مكارم اخلاقي را ايثار و از خودگذشتگي مي داند. علي(ع) در قسمتي از نامه خود به حارث همداني مي فرمايد: بدان كه برترينمومنان كسي است كه در گذشتن از جان و خانواده و مال خويش از ديگر مومنانبرتر باشد. حال در اينجا اين سوال مطرح مي شود كه، مگر ساير شهيداناز جان خود نگذشتند، پس چه چيزي حضرت عباس را از ساير شهيدان متمايز ميسازد؟ جواب اين است كه معرفت حضرت عباس (ع) از همه شهيدان والاتر و اطاعتشاز امام خويش، كاملتر بود. بر اساس ديدگاه اسلام و مكتب اهل بيت (ع) آنچهاعمال نيك را از يكديگر متمايز مي سازد و ارزش اعمال را متفاوت مي كند،همان معرفت و بينش و نيت شخص است و كلام پيامبر اسلام (ص) كه فرمود: (ضربهعلي يوم الخندق افضل من عباده الثقلين) شايد ناظر به اين معنا باشد. درضمن رواياتي كه در مورد ثواب و عقاب عمل به صورتهاي گوناگون و متفاوت نقلشده، به اين دليل است كه ثواب يا عذاب يك عمل معين، با توجه به معرفت ونيت عامل آن متفاوت مي شود. به عنوان مثال، ثواب زيارت امام رضا (ع) درروايتهاي معتبر به صور متفاوت نقل شده است و در بعضي روايات تصريح شده كهاين تفاوت ثواب، به دليل تفاوت در معرفت اشخاص است. آري حضرت عباس (ع) باكمال معرفت در راه دين و امام خويش جانبازي نمود و مراحل كمال و تعالي راطي كرد. |
 |