مصاحبه با دکتر پوریزدان پرست از دانشجویان پیرو خط امام

كار از شریف شروع شد!

پژوهشگر: محمد حسن روزی طلب

چکیده: اسناد دیگر درباره ، «ناصر میناچی» وزیر ارشاد وقت و كسیكه موجب خروج شهید مطهری از حسینیه ارشاد شد ، «مقدم مراغه‌ای» استاندار آذربایجان و از مقرّبین شریعتمداری ، «حسن نزیه» از بنیانگذاران نهضت آزادی و رییس شركت ملی نفت در دولت موقّت، از ابوالحسن بنی‌صدر هم یك سند در آمد كه یك مأمور سیا بنی‌صدر را با حقوق هزار دلار،‌به عنوان مشاور اقتصادی استخدام كرده است.

نوشتار زیر حاصل سه جلسه مصاحبه با «دكتر محمد هاشم پوریزدان‌پرست» است، مصاحبه‌ای كه دوست داشتی هیچ وقت تمام نشود. از دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، استاد و عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز است.
اول كه موضوع مصاحبه را به او گفتم، با هیجان تمام خاطره ای از روزهای حضورش در سفارت آمریكا را برایم تعریف كرد و بعد قرار مصاحبه را برای فردا گذاشت.
فرزند شهید، مجروح جنگی ،اصرار داشت كه نباید نام نیك دانشجویان خط امام خدشه دار شود. هر چند حرف های بسیاری درباره اختلاف نظر و دیدگاه بعضی از دانشجویان با شهید بهشتی داشت، اما نمی گفت. هر بار هم كه بحث به این جا می كشید ، یا سكوت می كرد یا می گفت لطفا ضبط را خاموش كن!

آقای دكتر! چرا سفارت آمریكا را تسخیر كردید؟

از مهرماه 58 معلوم بود هجمه عظمیی از توطئه‌های هماهنگ با هم دارد شروع می‌شود. و ضد انقلاب وابسته به ابرقدرتها زیر پوشش شعارهای فریبنده از جمله مبارزه با امپریالیسم و بر قراری آزادی و دموكراسی می‌خواهند در مدارس یك كارهایی بكنند، توی دانشگاه ها یك كارهایی بكنند و از كردستان صد تا صد تا شهید می‌آمد. دانشجویان وابسته به گروهكهاریختند هتل‌ها را گرفتند و گفتند ما خوابگاه نداریم.
اواخر مهر كه شد توطئه‌ها خیلی سنگین بود، یك دفعه گفتند امام محاصره شده. كانالیزه شده. از طاهر احمدزاده استاندار خراسان و دكتر پیمان كه یك گروه تند رو درست كرده بود و مبارزه با امپریالیسم را در انحصار خود میدانست، این حرف را می زد تا این محسن كدیور كه آن موقع یك دانشجو بود در دانشگاه شیراز . یعنی امام از طرف انحصارطلب‌ها (حزب جمهوری اسلامی و رهبران آن از جمله مرحوم بهشتی و رهبر معظم انقلاب و آقای هاشمی) محاصره شده. روز یك آبان بود، اعلام كردند شاه را به آمریكا بردند.
آقای بازرگان در مصاحبه با حامد الگار گفت: من از اول انقلاب را قبول نداشتم و سیاست گام به گام را می‌پسندیدم. در پاریس هم در آبان 57 رفته بود و همین پیشنهاد را به امام داده بود و از امام خواسته بود كه بگذارد شاه بماند امّا سلطنت بكند و نه حكومت ، كه با مخالفت شدید امام مواجه شده بود. در همان موقع یعنی اوایل آبان ،سالگرد پیروزی انقلاب الجزایر بود. از دولت ایران هم دعوت كرده بودند. آقای بازرگان و یزدی هم رفتند. آنجا معلوم نشد چه طور شد كه یك دفعه خبر آوردند كه اینها رفته‌اند با برژینسكی، مشاور امنیّت ملی آمریكا ملاقات و مذاكره كرده اند. از كی اجازه گرفته بودند اینها و رفته‌ بودند مذاكره كرده‌ بودند!؟ نامعلوم بود. امام دو سه روز قبل از آن پس از اینكه شاه را به آمریكا بردند شدیداً به امریكا حمله كرده بودند . یقیناً امام اجازه نداده بودند. جو تند ضد آمریكایی كه بخاطر سخنرانی‌های امام علیه آمریكا و بردن شاه به آمریكا در كشور بوجود آمده بود موجب شد این مذاكره خیلی برایشان گران تمام شود.
روز دهم آبان كه مصادف با عید قربان بود ، امام یك سخنرانی كرد و آن مبنای تسخیر شد. امام گفت:«بر طلاب و دانشجویان است كه در هر كجا به منافع آمریكا حمله كنند» شب همان روز هم گروه فرقان كه نوك پیكان حمله ضد انقلاب به انقلاب بود و همه گروههای ضد انقلاب به طرق مختلف از آن حمایت میكردند ،آیت الله قاضی طباطبائی امام جمعه تبریز را به شهادت رساندند ، این شد كه دانشجویان مسلمان، به فكر افتادند كه لانه جاسوسی را بگیرند. مقدمات‌اش را فراهم كردند و شناسایی را انجام دادند .
با هر كدام از بچه‌ها كه صحبت می‌كردی این طوری فكر می‌كرد و به یقین رسیده بود كه تمام توطئه ها زیر سر آمریكاست و همینطور هم بود .اصلاً معلوم بود كه ماجرای كردستان را آمریكا راه انداخته. ماجراهای گروه‌های چپ و راست و مجاهدین و فرقان همه زیر سر آمریكاست. امام هم در یكی از سخنرانیهایشان فدر مورد گروهكهای منافقین و فدائیان فرمودند كه قضیه آنها قضیه آمریكاست . دویست و سیصد نشریه در ایران چاپ می‌شد، اكثراً متعلق به ضد انقلاب و گروهها و جریانات وابسته به آمریكا ، اگرچه شعارهای تند ضد آمریكایی هم میدادند . امریكا برایش مهم نیست كه كسی به او بد بگوید . برای او مهم اینست كه منافعش و غارتگریش مستدام باشد . فقط روزنامه جمهوری اسلامی مال انقلاب بود. اطلاعات و كیهان هم در دست ضد انقلاب بود و بسیاری از نویسندگان متعلق به ضد انقلاب در آن بر علیه انقلاب مطلب مینوشتند وتوطئه میكردند. باورش سخت است كه توانستیم از این جو خارج شویم و انقلاب سرنگون نشد . مردم ما با رهبری حضرت امام از شدید ترین تهاجم تبلیغاتی دشمنان و نیروهای وابسته به آنها پیروزمندانه خارج شدند و این یك معجزه بزرگ بود. در آن شرایط دفاع از امام جرأت می‌خواست . ما همة این‌ها را از آمریكا می‌دانستیم. با سخنان امام ،تنها جایی كه به فكر می‌رسید باید گرفته شود سفارت آمریكا بود.
بچه‌ها رفتند با آقای موسوی خوئینی‌ها مشورت كردند، آقای خوئینی‌ها را بچه‌ها را قبل می‌شناختند. یك روحانی انقلابی شاگرد امام و طرفدار انقلاب كه خیلی هم در دانشگاهها نفوذ داشت. با ایشان تماس گرفتیم و از ایشان خواستیم كه نظر امام را بپرسد. آقای خوئینی‌ها گفت:«لازم نیست با امام مشورت كنید، اگر بروید بگوئید و امام هم موافق باشد، می‌گوید نه. ولی اگر كار را انجام دادید و ایشان هم مورد تأیید و موافقتشان بود، می‌گوید خوب كردید».
همه می‌گویند اول شما اقدام كردید و امام پس از آگاهی از اقدام شما با آن موافقت كرده . ولی آن طوری كه اجازه بگیرید می‌شود دستور امام ، و امام بعید است چنین دستوری بدهد. شما بروید و انجام بدهید».

س :تحلیل شما این نبود كه اگر امام مخالف باشند و شما این كار را بكنید یك ضربه اساسی به مجموعه دانشجویان مسلمان بخورد؟

نگاه كنید. انقلاب در آن زمان یعنی دانشجو، دانشجویان كادرهای درجه دو و سه انقلاب را تشكیل میدادند . جهاد سازندگی را آنها را انداختند . در كردستان آنان می جنگیدند . سپاه را آنان تشكیل دادند . نیروی محركه مردم آنان بودند .آنان بودند كه در برابر ضد انقلاب صف بندی كرده بودند. یك دانشجو میرفت و كارها و خدمات بزرگی را انجام میداد. كادرهای ضد انقلاب نیز اكثراً دانشجویانی بودند كه فریب ایادی ابر قدرتها در داخل را خورده بودند . مملكت پس از انقلاب در دست دانشجویان مسلمان بود و در اكثر حوادث روزهای اول انقلاب دانشجویان مسلمان با دانشجویان ضد دین و ضد انقلاب در حوادث مختلف تا پای جان میجنگیدند. متآسفانه فرد جنایتكاری كه واقعه 7 تیر را بوجود آورد یك دانشجوی دانشگاه علم و صنعت بود .همان دانشگاهی كه حاج احمد متوسلیان از آن بیرون آمد . نه ، به طور كلی این جور نبود. دانشجویان مسلمان پیشتازان انقلاب بودند و در رابطه با انقلاب و سرنوشت آن بسیار حساس بودند . در ضمن آقای خوئینی‌ها هم می‌گفت امام موافق است.

س :یك عدّه‌ای می‌گویند در اصل امام موافق این عمل نبود، حتی زمانی كه به امام خبر دادند، امام گفته بود، این كار بچه‌گانه است و چون جریان یك روز پیش رفت، امام از آن استفاده سیاسی كرد؟

این دروغ است. اصلا این طوری نبود. این حرف دولت موقتیها و لیبرالهای طرفدار سازش با آمریكا بود . نه امام. من این حرف را نشنیده‌ام. اصلاآ مطلب عجیبی است . اولین باری است كه میشنوم.

كار از كجا شروع شد؟

طراح جریان ابراهیم اصغرزاده بود، او دانشجوی شریف بود و از سال 54 با ما رفیق بود. آدم پاكی بود كه چند بار هم ساواك دستگیرش كرده بود. از شریف شروع شد. بعد هم كشیده شد به دانشگاه‌های دیگر. ما دانشجویان دانشگاه ملی ( شهید بهشتی ) هم دعوت شدیم.

شما را چه طور خبر كردند؟

بچه‌های مورد اطمینان در انجمن اسلامی همدیگر را خبر كردند و به من هم گفتند چهاردهم آبان.كلاً به دانشجویان شهید بهشتی اشتباه گفته بودند روز چهاردهم.

از قبل به دانشگاه شهید بهشتی خبر داده بودند؟

بله. قرار بود ماجرا روز چهاردهم اتفاق بیفتد، چون سیزدهم آبان بخاطر اوّلین سالگرد كشتار دانش آموزان در دربهای ورودی دانشگاه تهران تظاهرات گسترده‌ای قرار بود به سمت این دانشگاه برگزار شود و سخنران آن هم شهید با هنر بود. اول بچه‌ها ترسیده بودند كه به علت شلوغی و كثرت جمعیت در این روز اقدام كنند، چون یكی از مسیرهای منتهی به دانشگاه تهران خیابان طالقانی بود . اما بعد دیدند اتفاقا پوشش خوبی است. قرار را برای سیزدهم می‌گذارند و عوض شدن قرار را به تعدادی نتوانسته بودند اطلاع دهند، از جمله به من، خلاصه، من در محل كار نشسته بودم كه دیدیم رادیو اعلام كرد. به سرعت به طرف سفارت رفتم. حدود ساعت یك و نیم رسیدم كه كار تسخیر اوّلیه لانه جاسوسی امریكا تمام شده بود.

اولین نفری كه از در لانه رفته بود بالا چه كسی بود؟

دقیق نمی دانم، اما بعضی دوستان میگویند« شهید محمد رجب‌بیگی» و «وزوایی» از اولین نفرات بودندو میگویند توی آن عكس معروف هم وزوایی بالای در است . «شهید حاتمی» در آن عكس پایین در به دوربین نگاه می‌كند.

و بعد ...؟

وقتی كه من رسیدم، دولتمردهای دولت موقت بازرگان مرتب تماس می‌گرفتند كه آقا بیایید بیرون. می‌گفتند این جا مگر الكی است. سفارت یك ابر قدرت است . با ما چكار خواهد كر د. بچه‌ها می‌گفتند « نه ما این جا هستیم و بیرون هم نمی‌آییم» كار به تهدید كشید. گفتند ما الان با پلیس می‌آییم و شما را بیرون می‌ریزیم. دانشجویان جریان را برای آقای خوئینی‌ها توضیح دادند. ایشان با حاج سید احمد تماس گرفت، و گفت :«این ها آشنا هستند» . سید احمد هم تعدادی از بچه‌ها را می‌شناخت. تا فهمیده بود ما خودی هستیم رفته بود به امام قضیه را گفته بود. آنان با دفتر امام هم تماس گرفته بودند تا از این طریق و به دستور امام دانشجویان را بیرون كنند . امام شدید آ ناراحت شده بودند . در صحیفه هست كه گفته اند ریشه های فاسد با من تماس گرفتند تا دانشجویان را بیرون كنم .
آخرهای شب بود كه حاج سید احمد با سفارت تماس گرفت و گفت امام گفته اند كه: «جای خوبی را گرفتید، دستتان درد نكند، فقط آنرا خوب نگه دارید و مواظب باشید از دستتان در نیاورند .». تا امام تأیید كرد، جریان یك طور دیگر شد. ما آمده بودیم سه روز بمانیم و به بردن شاه به آمریكا كه شاید از آخرین حلقه های توطئه 9 ماهه برای شكست انقلاب بود اعتراض كنیم و بعد هم بیاییم بیرون و به این وسیله صدای اعتراض ملت ایران را به گوش جهانیان برسانیم. اما چهار صد و چهل و چهار روز ماندیم، اثراتش بر روی تمام زندگی‌مان ماند و مسیر زندگی تك تك دانشجویان به صورت دیگری در آمد .یك نقطه عطف در زندگی آنان شد .راهی به سمت خیر و بركت و عزّت دنیا و آخرت برای خودشان و برای ملت ایران و حتی برای كل مظلومین دنیا.

• قبلی
• بعدی