ایتا دانشگاه     آی گپ دانشگاه     روبیکا دانشگاه
Cultural and student vice

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

یادداشتی در اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد:

به گزارش مفدامشهد، هانیه طاهری روانشناس اداره مشاوره در یادداشتی در مورد استفاده از همراه هوشمند مخصوصا در این روزهایی که همه ما برای ارتباط برقرار کردن تا درس خواندن به این وسیله رو می آوریم، توضیحاتی داده است که می تواند به مخدر تبدیل نشود. 

بازخورد فوری و آنی‌ که تلفن های هوشمند ارایه می‌کنند، بسیار لذت‌بخش است و این کشش را در افراد ایجاد می کنند که به طور مداوم به ایمیل ها و پیام‌ها توجه کنند یا به شکلی وسواس‌گونه به دنبال پیگیری اتفاقات در دنیای مجازی باشند. اما واقعیت این است که۸ وابستگی بیش ازحد به تلفن همراه میتواند سلامت عاطفی و روانی فرد را به خطر بیندازد.

این روزها زندگی بدون استفاده از تلفن همراه اسان نیست زیرا این وسیله به شما امکان می‌دهد که به هر گوشه‌ای سرک بکشید، ایمیل‌های‌تان را به‌راحتی در دسترس شما قرار می‌دهد و می توانید با دوستان دور و نزدیک خود در ارتباط باشید. اما اعتیاد به گوشی هوشمند یک نگرانی واقعی است که با وجود شرایط به وجود آمده ناشی از دوران قرنطینه در زمان کرونا این نگرانی ها بیشتر از گذشته احساس می شود.

 در  ادامه به برخی از مهمترین دلایلی که نشان می دهد فرد به گوشی همراه خود معتاد شده است اشاره می کنیم :

۱) همراه داشتن همیشگی تلفن همراه، حتی در زمان رفتن به رخت‌خواب.

۲) گوشی فرد جایگزین حافظه او می شود و او نمی‌تواند شماره تلفن هیچ یک از کسانی را که دوست دارد، به یاد بیاورد.

۳) فرد همراه با گوشی تلفن‌ می‌خوابد و اولین چیزی که بعد از بیدار شدن چک می کند گوشی همراهش است.

۴) نحوه خاموش کردن گوشی را ندانستن.

۵) عزت‌ نفس او بسیار وابسته به میزان لایک و بازخورد افراد دیگر در صفحات مجازی اش است.

۶) در هر مکانی مدام در حال عکس گرفتن است و به دنیا از دریچه دوربین گوشی می نگرد تا چشمان خودش.

۷)  در صورت همراه نداشتن تلفن همراه و یا قطع شدن اینترنت گوشی به شدت کلافه می شود.

۸) صرفا در جمع حضور فیزیکی دارد و تمام توجه اش به گوشی هوشمندش است و به سختی می تواند سرش را از روی گوشی بردارد و برای جلب توجه فرد باید چندین بار وی را صدا زد.

برخی از این علایم ممکن است به نظر اغراق‌آمیز باشند اما این ها شاخص‌هایی واقعی برای نشان دادن سطح وابستگی فرد به گوشی همراهش است و نشان می دهد فرد  در چه مرحله‌ای از درگیر شدن با اعتیاد به تلفن همراهش است.

اگر نشانه های ذکر شده در بالا به حدی زیاد باشد که فرد به این نتیجه برسد که گوشی او و اعتیادش به آن سبب شده که در روابط  با دیگران، تحصیل و همچنین کار وی تداخل ایجاد کرده و کارایی او کم شده زمان آن فرا رسیده که گامی جدی برای از بین بردن این اعتیاد بردارد.

در صورت استفاده زیاد و افزاطی از این وسیله جذاب فرد دچار همه و یا بعضی از علایم زیر می شود :

- مشکلات بینایی

- اختلال در خواب

- نقص در تمرکز

- اختلال در یادگیری

- سندروم لرزش خیالی جیب لباس

- اختلال در فرآیند کار

افزایش وزن

- افزایش سطح اضطراب و استرس

- افسردگی

در چنین مواقعی که ما از داشتن اعتیاد به گوشی همراه در خود آگاه می شویم راهکارهای زیر می تواند به کمک ما آید:

 پذیرش اعتیاد به تلفن همراه و دیدن آسیب های ناشی از آن در زندگی روزمره خود.

 استفاده از نرم افزارهای کنترل زمان استفاده از گوشی همراه:

نرم افزارها این امکان را به شما می‌دهند که زمان استفاده تان از گوشی در طول روز و هفته و بازه های زمانی، دقایق استفاده در هر ساعت از شبانه روز و میزان استفاده از برنامه ها و بازی های گوناگون را کنترل نموده و در صورت احتیاج، محدودیت های زمانی برای استفاده برخی از برنامه ها یا ساعات فعالیت خودتان قائل شوید.

 اعلان های هشدار را خاموش کنید و بی خیال شوید

اجازه بدهید بعضی از تماس‌ها به صندوق صوتی‌تان برود و بعضی از ایمیل‌ها را به عنوان نخوانده علامت گذاری کنید تا سر فرصت به سراغ آن ها بروید. به تدریج مقدار زمانی را که صبر می‌کنید که در موقع مناسب پاسخ بدهید، افزایش دهید.

موبایلتان را از خودتان دورنگه دارید:

هنگامی که تلفن همراهتان مدام در دسترستان است، خیلی راحت در هر شرایط و زمانی میتوانید از آن استفاده کنید ولی چنانچه موبایلتان را دور از دسترس بگذارید، کم تر پیش می آید تا خواهید بخاطر موبایلتان از جایتان بلند شوید؛ چنانچه هم حاضر به این کار شوید، مطمئن باشید به مرورزمان تعداد دفعاتی که به سراغ موبایلتان می روید، کاهش می یابد؛ بنابراین در زمان بیداری و خوابیدن تلفن همراهتان را دور از دسترس قرار دهید. به عنوان مثال موبایلتان را در طول روز در کیفتان و در موقع خواب خارج از اتاق قرار دهید.

برای بیدار شدن به جای تلفن همراه از ساعت استفاده کنید

 

  • عادت های عمقی اعتیاد خود به گوشی همراهتان را کشف کنید

گاهی استفاده افراطی از گوشی های همراه می تواند نشان دهنده وجود مشکلاتی در سلامت روان افراد باشد نظیر افسردگی ، نداشتن مهارت های کافی در زمینه روابط بین فردی و نداشتن دوستان صمیمی احساس تنهایی عمیق فرد و پناه بردن وی به گوشی برای فرار از تنهایی، اجتنباب از اضطراب. که فرد در صورت داشتن این نشانه ها و امثال آن بهتر است از مشاور و روانشناس برای حل مشکل خود کمک بگیرد تا راه حل موقتی پرت کردن حواس با گوشی.

جایگزین کردن فعالیت های لذت بخش به جای استفاده از گوشی :

فعالیت هایی که باعث لذت می شود را شناسایی کردن و جایگزینی آن ها با ساعات استفاده از گوشی می تواند سبب بهتر شدن حال روحی و بهبود وضعیت سلامت روان فرد باشد.

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

یادداشتی در اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد:

به گزارش مفدامشهد، پریسا شاهرخی در مورد روابط عاطفی سالم مطلبی را منتشر کرده که با هم میخوانیم. 

اینکه ما بتوانیم با فردی دیگر رابطه عاطفی سالمی برقرار کنیم بسیار مهم‌تر از صرف برقراری ارتباط است. بسیاری از افراد صرف‌نظر از توجه به سلامت روابط خود، فقط به دنبال برقراری ارتباط یا ازدواج با جنس دیگر هستند، بگذریم از اینکه همه می‌گویند «یک رابطه عاطفی خوب می‌خواهم». وقتی که ما یک رابطه عاطفی ناسالم را به همان شکل ادامه می‌دهیم، دیر یا زود از آن رابطه آسیب می‌خوریم و چه بسا مجبور به ترک رابطه می‌شویم. داشتن یک رابطه عاطفی سالم یکی از مهم‌ترین‌ مسائل زندگی است که باید بسیار برای آن وقت و انرژی صرف کنیم زیرا تاثیر بسیار زیادی بر زندگی و روان ما دارد.
اینکه ما بتوانیم با فردی دیگر رابطه عاطفی سالمی برقرار کنیم بسیار مهم‌تر از صرف برقراری ارتباط است. بسیاری از افراد صرف‌نظر از توجه به سلامت روابط خود، فقط به دنبال برقراری ارتباط یا ازدواج با جنس دیگر هستند، بگذریم از اینکه همه می‌گویند «یک رابطه عاطفی خوب می‌خواهم». وقتی که ما یک رابطه عاطفی ناسالم را به همان شکل ادامه می‌دهیم، دیر یا زود از آن رابطه آسیب می‌خوریم و چه بسا مجبور به ترک رابطه می‌شویم. داشتن یک رابطه عاطفی سالم یکی از مهم‌ترین‌ مسائل زندگی است که باید بسیار برای آن وقت و انرژی صرف کنیم زیرا تاثیر بسیار زیادی بر زندگی و روان ما دارد. در این مقاله می‌خواهیم چندی از ویژگی‌های یک رابطه عاطفی سالم را خدمت شما شرح دهیم که در نظر گرفتن آنها می‌تواند کمک شایانی به شما بکند:

۱- در یک رابطه عاطفی سالم، طرفین از یکدیگر انرژی مثبت دریافت می‌کنند. در روابط عاطفی سالم تمامی هیجانات چه مثبت و چه منفی، می‌توانند حضور داشته باشند اما آنچه بسیار اهمیت دارد این است که دو طرف رابطه بر یکدیگر تاثیر هیجانی مثبتی بگذارند. در روابطی که پر از ناراحتی، شکایت، رنجش، خشم و متمرکز بر اختلافات و تفاوت‌ها است، هرگز نمی‌توان شادی و سرزندگی را برای مدتی طولانی تجربه و حفظ کرد. در روابط عاطفی سالم وقتی زن و مرد رابطه در کنار هم قرار می‌گیرند، حتی اگر حال خوشی نداشته باشند هم به‌خاطر تاثیرگذاری مثبت طرف مقابل حالشان تغییر می‌کند. البته ناگفته نماند که قرار نیست این اتفاق همیشه رخ دهد و گاهی میان دو طرف بحث اتفاق می‌افتد یا هر دو طرف حال خوشی ندارند و... اما غالبا این‌طور خواهد بود که رابطه به هر دو طرف احساس شادی و آرامش بیشتری می‌دهد. این انرژی مثبت خود به خود به وجود نمی‌آید، بلکه ناشی از مهارت‌های برقراری ارتباط دو طرف در رابطه است که باعث می‌شود به یکدیگر انرژی مثبت، شادی و آرامش منتقل کنند، مانند مهارت گوش دادن فعال یا گفت‌وگوی موثر.

۲- در یک رابطه عاطفی سالم، افراد با هم اختلاف نظر دارند و به راحتی می‌توانند با هم درباره تفاوت‌هایشان صحبت کنند. اگر در رابطه‌ای دو طرف رابطه نتوانند اختلاف نظر یا تفاوت‌های خود را بیان کنند رابطه به قالب انکار و عدم پذیرش می‌رود، در این‌صورت وابستگی، پنهانکاری، شرم و ترس از جدایی رخ می‌دهد. با وجود این تبعات رابطه آلوده شده و احتمال جدایی بسیار بالا می‌رود. در روابط سالم دو طرف رابطه می‌توانند نظری مخالف یکدیگر داشته باشند یا با هم تفاوت‌هایی داشته باشند، اما با پذیرش یکدیگر به رابطه خود ادامه دهند. در بسیاری از موارد، آنچه روابط را به هم می‌زند تفاوت‌های افراد نیست، بلکه عدم پذیرش یکدیگر و عدم همدلی با یکدیگر است. آنچه یک رابطه را سالم نگه می‌دارد در حقیقت این است که دو طرف بدانند که تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند، این تفاوت‌ها را بشناسند، یکدیگر را با این تفاوت‌ها بپذیرند و با هم همدلی کنند. البته گاهی این تفاوت‌ها آنقدر فاحش است که موجب می‌شود دنیای طرفین به کلی با هم تفاوت داشته و قابل جبران نباشد، در این‌صورت اصلا بهتر است که رابطه‌ای شکل نگیرد.

۳- نقش حرمت و احترام در روابط عاطفی سالم بسیار پررنگ است. یکی از مهم‌ترین ارکان رابطه سالم حفظ حرمت، حریم و احترام یکدیگر است. توهین و بی‌احترامی به یکدیگر، تجاوز به حریم و خط قرمزهای یکدیگر و خدشه‌دار کردن حرمت‌ها رابطه را آلوده می‌کنند. بسیاری از افراد بی‌احترامی و توهین به یکدیگر را صمیمیت می‌دانند، چنین کاری هرگز صمیمیت نیست، بلکه صمیمیت سالم رابطه را نیز از بین می‌برد. بنابراین، اگر می‌خواهید رابطه عاطفی سالمی داشته باشید، به خط قرمزهای یکدیگر که فردیت و ارزش فردی را مشخص می‌کنند، تجاوز نکنید، با یکدیگر محترمانه صحبت کنید، یکدیگر را تحقیر نکنید و به هم برچسب‌های منفی نزنید، به آزادی‌های اولیه و قوه اختیار یکدیگر احترام بگذارید، اصولی برای رابطه تعریف کنید و هر دو طرف به آن پایبند بمانید.

۴- در روابط عاطفی سالم، طرفین حامی یکدیگر هستند. حمایت کردن، پذیرش و دوست داشتن طرف دیگر رابطه به او حس امنیت و اعتماد می‌دهد. رابطه عاطفی سالم تمامی این موارد را در خود جای می‌دهد. انسان‌ها با هم ارتباط برقرار می‌کنند تا به آرامش برسند و رابطه‌ای که آرامش ندارد، رابطه سالمی نیست. در یک رابطه سالم دو طرف رابطه همدیگر را از لحاظ عاطفی، ذهنی و فکری، مادی، رشد شخصیتی، استقلال فردی و مادی حمایت می‌کنند. نیاز به توجه، تحسین، دوست داشته شدن و پذیرفته شدن در زمره نیازهای عاطفی‌ای هستند که در رابطه باید به آنها توجه داشت. نیاز به همفکری و آرامش ذهن نیاز ذهنی و فکری‌ای است که باید در یک رابطه از جانب هر دو طرف در نظر گرفته شود. نیاز به استقلال فردی، رشد و پیشرفت شخصیتی در یک رابطه باید تامین شود. در روابطی که وابستگی و چسبندگی در آنها زیاد است، یا از طرفی دیگر، در روابطی که بی‌توجی و بی‌میلی در آنها زیاد است، این نیازها تامین نمی‌شود. بنابراین، این نوع روابط سمی هستند که یا باید از آنها بیرون رفت یا با تلاش هر دو طرف آن رابطه را ترمیم کرد.

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

یادداشتی در اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد:

به گزارش مفدامشهد، هانیه طاهری روانشناس اداره مشاوره در مورد اختلال بیش فعالی و نقص توجه در افراد بزرگسال مطلبی را منتشر کرده است که بمعمولاً در ذهن اغلب افراد با کودکی پر سر وصدا که توان نشستن طولانی مدت را ندارد تداعی می­شود در صورتیکه بیش فعالی می­تواند انواع مختلفی داشته باشد که گاهاً خبری از سر و صدا هم در آن نباشد و یا اینکه این وضعیت مربوط به یک فرد بزرگسال باشد نه صرفاً یک بچه.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) الگویی از مشکلات است که معمولا در کودکی ایجاد می شوند. والدین و معلّم ها متوجه می شوند که کودک یکی یا چند مورد از علایم زیر را دارا باشد :

  • بیش از حد معمول فعالیت و تحرک دارد.
  •  دائم حواسش پرت می شود. نمیتواند حتی برای مدت کوتاهی مشغول یک کار ثابت باشد.
  •  تکانشی است یعنی بدون فکر و ناگهانی دست به کاری می زند.

افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی ممکن است صرفاً علایم مربوط به فعالیت زیاد و تکانشی بودن را دارا باشند و یا تمرکز کافی را نداشته باشند و در مواردی هر دو دسته این نشانه ها را توام با هم تجربه کنند .

 بسیاری از افراد حداقل برخی از علائم بالا را در خود دارند ولی دچار اختلال نقص توجه و بیش فعالی نیستند. زمانی می توان گفت فردی به ADHD مبتلاست که علائم بالا ارتباط فرد با سایر افراد، وضعیت شغلی یا تحصیلی اش را دچار مشکل کند.

این اختلال با افزایش سن بهتر میشود ولی ممکن است در بزرگسالی هم ادامه پیدا کند. در این صورت معمولا بیش فعالی تخفیف پیدا می کند ولی رفتارهای تکانشی، ضعف تمرکز و ریسک پذیری ممکن است بدتر شوند. این مسائل ممکن است با یادگیری، کار و نحوه ارتباط فرد با دیگران تداخل پیدا کنند.

 افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس پایین و سوءمصرف مواد در بزرگسالان مبتلا به ADHD شایع است.

این اختلال معمولا در کودکان زمانیکه اولین بار در محیط آموزشی نظیر پیش دبستانی قرار می­گیرند خودنمایی می­کند و کودک از طریق مدرسه به روانشناس و یا روانپزشک ارجاع داده می­شود و در بزرگسالان زمانی فرد برای درمان و پیگیری مراجعه می­کند که با مشکلاتی در زمینه روابط  با دیگران، درگیری هایی در محیط کاری و یا  محیط تحصیلی روبرو شود.

اگر به این اختلال مبتلا باشید متوجه می شوید که:

  • بی­دقّت هستید، به جزئیات توجه نمی­کنید، خصوصا در مواردی که احساس می­کنید موضوع کسل­کننده است. حواستان به راحتی پرت می­شود.
  • برایتان سخت است که به صحبت سایرین گوش کنید، به­ همین خاطر مرتب حرفشان را قطع می­کنید یا جمله­شان را برایشان تمام می­کنید. یا این­که در مواقعی که نباید چیزی بگوئید حرف می­زنید.
  • برایتان مشکل است که از یک دستورالعمل پیروی کنید.
  • به سختی می­توانید به کارهایتان نظم و ترتیب بدهید. کارهای زیادی را به طور همزمان شروع می­کنید بدون آن­که آنها را به پایان برسانید.
  • تحمّل انتظار کشیدن را ندارید و مواقعی که اتفاق خاصی نمی­افتد احساس بی­حوصلگی می­کنید. بی­قرار هستید و نمی­توانید آرام بمانید.
  • فراموشکار هستید. وسایلتان را گم می­کنید یا یادتان می­رود که آنها را کجا گذاشته­اید.
  • به آسانی تحریک­پذیر، بی­طاقت یا سرخورده می­شوید یا این­که به سرعت از کوره در می­روید.
  • احساس می­کنید ناآرام و عصبی هستید، غلبه بر افکارتان مشکل است و به سختی می­توانید استرس­هایتان را کنترل کنید.
  • می­خواهید هر کاری را بدون فکر و تأمل و در همان لحظه انجام بدهید که باعث می­شود به دردسر بیافتید

درخصوص عوامل ایجاد کننده اختلال نقص توجه و بیش فعالی به نظر می رسد که ژن ها در ایجاد آن نقش داشته باشند. در یک سوم موارد حداقل یکی از والدین فرد مبتلا علائم مشابهی را داشته است همچنین در صورتی که مادر حین بارداری یا زایمان دچار مشکلاتی شده باشد، احتمال ایجاد ADHD  در کودک بیشتر می­شود. این مشکلات شامل مصرف مواد یا دارو حین بارداری، وزن کم نوزاد حین تولد، عفونت های مغزی ، تماس با سموم یا برخی شرایط استرس زا برای مادر می باشد.

برای درمان این اختلال می­توان از دارو درمانی، روان­ درمانی و همچنین نوروفیدبک استفاده کرد.

درمان دارویی شامل دو دسته داروهای محرک و غیرمحرک می­باشد که بنا به نظر روانپزشک و نشانه های فرد مبتلا تجویز می­شود.

به کمک روان درمانی می­توان :

  • راه هایی پیدا کنید که مطمئن شوید که وظایف مهمی راکه باید انجام بدهید، انجام می­دهید.
  • راه هایی پیدا کنید تا به زندگی­تان بهتر نظم بدهید.
  • راه هایی پیدا کنید که بتوانید احساس اضطراب خود را کاهش دهید. 

و در پایان این سوال مطرح می­شود که چگونه می توانم به خودم کمک کنم، در ادامه راهکارهایی عمای ارائه شده که فرد می­تواند با خودیاری شرایط را برای خویش اسانتر نماید ؛

۱) به سایرین در مورد این اختلال بگوئید: ولی از این تشخیص به عنوان« عذر و بهانه» استفاده نکنید.

۲) از دوستان و افراد خانواده خود کمک بخواهید و دقیقا بگوئید که چه می خواهید.

۳) در مورد این که چه تاثیری بر دیگران می گذارید از آنها بازخورد بگیرید، همینطور زمانی که کارها را درست انجام می دهید از دیگران بازخورد بگیرید و بدین ترتیب از تاثیر واقی خود بر آنها آگاه شوید.

۴) از ساختار و چارچوب استفاده کنید و اولویت گذاری کنید.

۵)  لیست و یادداشت تهیه کنید.

۶)  از برگه های یادآور و کدگذاری با رنگ های مختلف استفاده کنید.

۷) اهداف بزرگ را به هدف های کوچکتر و قابل انجام تقسیم کنید.

۸) وقتی اوضاع خوب پیش می رود به خودتان جایزه بدهید: خودتان را در مواقعی که کارها خیلی هم بد انجام نشده اند هم تشویق کنید.

۹) وظایف کسل کننده را زود انجام دهید: به یک باره این کارها را جمع و جور کنید.

۱۰)  قبول کنید که برخی کارها فقط «سخت» هستند: با این باور این نوع کارها شما را از پا در نمی آورند.

۱۱)  برای جلسات یا مکالمات مشکل برنامه ریزی کنید: مشکلات را پیش بینی کنید.

۱۲)  راه هایی پیدا کنید که به شما کمک کنند تا بهتر تمرکز کنید: موسیقی حین انجام کار، سکوت یا این که شیء ای را انتخاب کنید که بتوانید با دستانتان با آن بازی کنید.

۱۳)  برای خودتان اوقات فراغت و استراحت در نظر بگیرید: ورزش، دویدن و ...

۱۴)  خودتان را سرزنش نکنید: ( دیگران را هم سرزنش نکنید.)

۱۵)  به یک گروه حمایتی بپیوندید یا خودتان یک گروه را راه اندازی کنید!

۱۶)  یاد بگیرید که شرایط خلقی خود را تحمل کنید بدون این که دچار هول و اضطراب بشوید یا این که فاجعه سازی کنید. به خودتان نگوئید:" ناامید هستم." یا "هیچوقت نمیتوانم که..."

۱۷)  دوستانی پیدا کنید که برایتان مفید هستند و  با آنها وقت بگذرانید.

و در پایان به خودتان افتخار کنید: بله، واقعا!..شما دارید تلاش می کنید تا شرایط و اوضاع را بهتر کنید!!

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

در اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد:

به گزارش مفدامشهد، پریسا شاهرخی برای این روزها که مجبوریم برای برقراری ارتباط انسانی از راه دور اقدام کنیم، مطلبی را در جهت تسهیل این امر انتشار داده است.

 رابطه عاطفی از راه دور به نوعی از رابطه گفته می‌شود که زوجین از لحاظ مصافتی دور از یکدیگر قرار دارند. این دوری ممکن است به دلایل مختلفی مانند سکونت خانم یا آقا در شهرهای دیگر ایجاد شده باشد. در برخی دیگر بعد از یک دوره عادی به خاطر مسائل شغلی، تحصیلی و ... یکی از طرفین به شهر دیگر می‌رود. این مسئله می‌تواند موقتی و یا دائم باشد.
 
اولین موضوعی که ممکن است ذهن شما را درگیر کند این است که آیا رابطه شما تحت این شرایط می‌تواند ادامه پیدا کند؟ ادامه رابطه به عوامل زیادی بستگی دارد که با رعایت کردن نکاتی که خواهیم گفت می‌توانید به هدفتان نزدیک شوید. دوری و فاصله زیاد ممکن است باعث سردی طرفین شود. از آنجایی که در ارتباط بودن طرفین با هم کم می‌شود، ممکن است این امر موجب دوری عاطفی گردد.
از دیگر نگرانی‌هایی که افراد دارند، نگرانی در مورد این است که شریکشان به سمت رابطه‌های موازی کشیده شود. با دوری جسمانی، اگر دو طرف در افزایش صمیمیت خود نکوشند، احتمال وارد شدن به رابطه‌ای دیگر زیاد می‌شود که ممکن است نشانه هایی از خیانت همسرتان باعث دلسرد شدن شما شود.
با پیشرفت تکنولوژی ایجاد ارتباط آسان‌تر شده است. اما تکنولوژی تضمین نمی‌کند که شما بتوانید رابطه‌تان را ادامه دهید. این امر به عوامل دیگری می‌تواند بستگی داشته باشد اما به طور کلی این که رابطه‌تان قابل ادامه دادن باشد یا نه، کاملا بستگی به شما و شریکتان دارد. اولین کاری که باید بکنید این است که شرایط را برای خودتان و شریکتان روشن کنید. اوضاع قرار است چطور پیش برود و اینکه برنامه‌تان برای آینده چیست؟ این دوری قرار است چه مدت ادامه یابد؟ آیا هر دوی شما قلبا راضی به پذیرش این دوری هستید؟
برخی افراد در این شرایط تصمیم می‌گیرند رابطه را تمام کنند. دومین قدم این است که بر سر مسائل توافق کنید. باید بدانید تمامی روابط انسانی، مثل ازدواج یا دوستی، قراردادهایی اجتماعی هستند. در هر قراردادی نیاز به توافق و رضایت طرفین می‌باشد. سعی کنید گفتگو کنید و راجع به نگرانی‌ها و انتظاراتتان با یکدیگر صحبت کنید. 
چگونگی حفظ و مدیریت رابطه عاطفی از راه دور 

اگر با دو قدم ذکر شده انتظاراتتان از هم روشن شد و هر دو پذیرفتید که رابطه‌تان را تحت شرایط مشخص ادامه دهید نیاز به کارهایی دارید که در زمان دوری بتوانید رابطه‌تان را حفظ و مدیریت کنید.

مهم ترین نکته این است که باهم در ارتباط باشید. می‌توانید برای این کار از تماس تلفنی، پیام دادن در شبکه‌های اجتماعی، تماس تصویری و... استفاده کنید. 

برای حفظ رابطه عاطفی از راه دور یکی از کارها این است که در مورد وقایع روزانه با هم حرف بزنید، برای هم درد و دل کنید، هم فکری بخواهید، بگذارید طرف مقابلتان احساس کند هنوز برایتان مفید است و حضورش هر چند مجازی، ارزشمند است و از احساساتتان برایش بگویید.

حتما قرار ملاقات‌های منظمی را پیش بینی کنید و سعی کنید حضوری همدیگر را ببینید.

می‌توانید سرگرمی‌های مشترکی تعریف کنید. مثلا بازی‌های آنلاین یا کتاب خواندن همزمان و بعد از آن صحبت کردن پیرامون آن و فیلم دیدن و کارهای متفرقه دیگر.

داشتن حضور مستمر به شکل‌های مختلف. مثلا صبح بخیر گفتن و شب بخیر گفتن، فراموش نکردن مناسبت‌ها، هدیه فرستادن، گل فرستادن یا حتی می‌توانید خلاق باشید و نامه‌های عاشقانه برای هم پست کنید.

نشانه‌های سلامت رابطه عاطفی از راه دور

برای اینکه مطمئن شوید حال رابطه شما علیرغم فاصله زیاد از یکدیگر خوب است، نشانه‌هایی وجود دارد که شامل موارد زیر است.

فرد مقابلتان از شما راجع به روزتان می‌پرسد و به وقایعی که برایتان اتفاق می‌افتد، اهمیت می‌دهد.

برایتان هدیه، گل یا کادو می‌فرستد.

وقتی حرف می‌زنید به شما گوش می‌دهد، هنوز به جزئیات امور شما توجه نشان می‌دهد و علاقمند است در موردتان بشنود.

می‌توانید مسائل و اختلاف‌هایتان را حل کنید و از پس دعواها و سوء تفاهم‌ها برآیید.

به یکدیگر اعتماد دارید.

به شما فضا می‌دهد که خودتان باشید و برای خودتان برنامه‌هایی داشته باشید و وارد حریم خصوصی‌تان نمی‌شود یا برای کسب اطمینان نسبت به شما نیاز نیست که در جریان ریز موارد قرارش دهید

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

در اداره مشاوره و سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مشهد:

به گزارش مفدامشهد، نسیم احمدی، روانشناس اداره مشاوره در مورد افکاری که به ذهنمان می رسد و غالبا مزاحمت ایجاد میکند و مارا نگران می کند که خیلی در این ایام به ذهن مان خطور می کند؛ نوشته ای را برای رهایی از افکار منتشر کرده است که می تواند موثر باشد

بر نگرانی غلبه کنید

 نگرانی یکی از منابع عمده استرس و فشار روانی است و زندگی توأم با نگرانی برایتان کسالت بار و پر تنش خواهد بود. زندگی سالم و پربار مستلزم این است که با نگرانی های خود مقابله نمائید. در ادامه تکنیک هایی برای کاهش نگرانی پیشنهاد می شود:

 

۱️ نگرانی خود را بپذیرید

اولین قدم برای مقابله با نگرانی این است که آن را بپذیرید. قبل از هر چیز لازم است بین نگرانی و احساس گناه تفاوت قائل شوید، احساس گناه مربوط به وقایعی است که در گذشته اتفاق افتاده است. در حالی که نگرانی ناشی از مسائل فعلی و یا مسائلی است که ممکن است در آینده روی دهد. در هر حال قبل از هر چیز باید بپذیریدکه نگران هستید.

۲️ علت نگرانی را مشخص نمائید

علت نگرانی خود را مشخص نمائید. از چه چیز نگران هستید. مسائل فعلی یا مسائل آینده؟ لازم است فهرستی از مسائلی که شما را نگران می کند تهیه نمائید و سپس آن ها را بر اساس میزان اهمیتی که برای شما دارند یعنی از نظر شدت، درجه بندی کنید. درجه بندی نگرانی براساس شدت به شما کمک می کند تا بتوانید به تدریج از مسائلی که در حد خفیف شما را نگران می کند شروع کنید و سپس به مسائلی بپردازید که شما را در شدیدا نگران می سازد.

۳️ راه حل پیدا کنید

مسائل نگران کننده را یکی یکی بررسی کنید و برای آنها راه حل پیدا کنید. مطمئنا برای بسیاری از آن ها میتوان راه حل پیدا  کرد، اگرچه ممکن است راه حل صددرصدی برای برخی از منابع نگرانی شما وجود نداشته باشد ولی بسیاری از آنها را میتوانید تا حد زیادی حل کنید، آن دسته از مسائل نگران کننده ای را که راه حلی برایشان وجود ندارد، بپذیرید و سعی کنید با آنها کنار بیایید. یعنی آن ها را به عنوان بخشی از شرایط دشوار زندگی تان بپذیرید.

۴️ از دیگران الگو بگیرید

شما در این دنیا تنها نیستید، رویدادهای ناراحت کننده ممکن است برای هر کسی پیش آید. اما همه انسانها به یک اندازه نگران نیستند و علت آن را می توان در نوع و چگونگی افکار آنها دید. طبیعی است افرادی که افکار منفی بیشتری دارند بیش از سایرین در مقابل نگرانی ها خود را می بازند. بنابراین بهتر است از افراد مقاوم الگو بگیرید.

۵️ عزت نفس خود را ارتقاء بخشید

احساس ناتوانی در برابر اتفاقات ناراحت کننده به ضعف عزت نفس مرتبط است اگر احساس می کنید که از آینده نگران هستید و خود را قادر به مقابله با وقایع احتمالی نمی دانید لازم است بر روی عزت نفس خود کار کنید در صورتی که نتوانستید از نگرانی خود بکاهید بهتر است از یک روانشناس یا مشاور کمک بگیرید.

۶️ با افکار نگران کننده مقابله کنید

بین افکار و احساس رابطه تنگاتنگی است و افکار برانگیزاننده احساسات هستند. در این راستا نگرانی نیز به عنوان یک احساس تحت تاثیر افکار نگران کننده است. بنابراین لازم است افکار نگران کننده خود را بشناسید و با آنها مقابله نمائید.

رای اینکار تکنیکهای زیر می تواند مفید باشد.

تکنیک سود و زیان:

افکار نگران کننده را بر روی کاغذی بنویسید و بعد مشخص سازید که مزایا و منافع این افکار کدام است. فهرست کردن مزایا و معایب هرفکر نگران کننده شما را در عمل با ضررهای بی اندازه افکار منفی روبرو خواهد ساخت ، متوجه نقش این افکار در بروز نگرانی می شوید و برای مقابله و کنار گذاشتن آنها راغب تر خواهید شد.

تکنیک بررسی شواهد:

در بررسی شواهد لازم است نگاهی به نگرانی های خود در گذشته بیندازید، به راستی چند درصد از آنها به واقعیت پیوست و اگر به دقت بررسی کنید، متوجه خواهید شد که نگرانی های شما به مراتب خیلی بیشتر است در حالی که تنها بخش کوچکی از آنها به وقوع پیوسته است، این یعنی که شما بیش از اندازه نگران هستید و عملا بسیاری از مواردی که شما نگران آن هستید رخ نخواهد داد.

تکنیک آزمون تجربی

به دوستان و اطرافیان خود فکر کنید. براستی آنها به اندازه شما نگران هستند؟ آنها چگونه با نگرانی های خود مقابله می کنند؟ پاسخ به این سئوالات مستلزم این است که از آنها سئوال کنید و دیدگاههای آنان را بشنوید. شما میتوانید ضمن انجام راهکارها و تکنیکهای فوق به نکات ذیل نیز توجه کنید:

برخی خطاهای فکری می تواند نگرانی را بیشتر از حد واقعی تفسیر کند. برخی از این خطاها در ادامه می آید:

فیلتر ذهنی:

در فیلترذهنی فرد نگران به نوعی از فیلتر کردن استفاده می کند یعنی اتفاقات و رویدادهای مثبتی را  که در حال حاضر روی می دهد و یا ممکن است در آینده روی دهد نادیده می گیرد و صرفا به مسائلی می پردازد . که نگران کننده هستند. استفاده زیاد از فیلتر ذهنی می تواند نگرانی را به اضطراب تبدیل نماید.

بزرگ نمایی :

کوچک نمایی بزرگ کردن اتفاقات منفی که در حال حاضر روی داده و یا ممکن است در آینده رخ دهد هیچگونه فایده ای ندارد، جز این که بر نگرانی فرد می افزاید و حتی او را به سمت اضطراب سوق می دهد. از طرفی افراد نگران و مضطرب همان طور که خطریا اتفاقات احتمالی را بزرگ فرض می کنند تواناییهای خود را دست کم میگیرند و خود را در مقابل مشکلات فعلی با مسائل آینده ضعیف و ناتوان می‌انگارند.

پیش بینی منفی:

پیش بینی منفی برای آینده نگران کننده است. اگر شما بخواهید صرفا به مسائل ناراحت کننده فکر کنید و پیش بینی کنید که در آینده رویدادهای ناخوشایندی برایتان رخ خواهد داد، طبیعی است که نگران شوید، بنابراین لازم است که دست از پیش بینی منفی بردارید.